แวนคูเวอร์กับฉัน

กระสือ (WIP)

2009-08-31T16:28:00.000-07:00

มาแล้วอัพเดทงานไฟนอล
หลังจากไปนั่งหลังขดหลังแข็งปั้นๆๆๆๆ อ่านหนังสือ หัดๆ ฝึกๆ
งานไฟนอลก็กระดึ๊บๆขึ้นมาเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมาอีกหน่อยแล้ว ตัดไปหลายอย่างเหมือนกัน
คาดว่าจะตัดก้อย เหลือแต่กระสือตัวเดียวละ
อยู่ในป่ากล้วย
จะเอาความคืบหน้ามาโพสให้ดูกันเรื่อยๆนะ

ตอนนี้เอาเท่านี้ไปดูเล่นๆกันก่อน มีอะไรติก็บอกด้วยจะได้เอาไปแก้ให้สวยงาม

ตอนนี้เป็นกระสือหัวโล้น

โชว์ห้อง

2009-08-31T16:20:00.000-07:00

อยู่มาแปดเดือนแล้วยังไม่เคยเอารูปห้องมาอวด
เลยเอามาโพสให้ดูกันว่าห้องสวยงามน่าอยู่ขนาดไหน

โต๊ะทำงาน

ครัว

ตัวนี้ซื้อมาให้พี่ฝ้าย ยังไม่ได้ส่งให้ซะที

ห้องสวยล่ะสิ มาเที่ยวกันเร้ว

อัพเดทไฟนอล

2009-08-13T17:54:00.000-07:00

คราวที่แล้วเอาคอนเซปต์มาให้ดูคราวนี้เริ่ม เอาโมเดลมาให้ดูแล้ว
เพิ่งทำโคตรเสร็จนะ รายละเอียด ท่าทาง สี ฯลฯ รอไปก่อน กะลังหัดทำอยู่ ฮ่าๆๆๆๆๆ

นี่ต้นกล้วย

นี่คน

นี่หัวกระสือ เท่มั้ย

นี่ตัวกระสือ

มีไรคืบหน้าอีกจะเอามาให้ดูกัน

คอนเซปต์งานไฟนอล

2009-08-06T16:34:00.000-07:00

อยากทำอะไรที่มันไทยๆ เคยนึกๆไว้เยอะมากทั้งสัตว์ประหลาด คันนนพันมือ ไดโน่ แต่มันไม่แตกต่าง ฝรั่งต่างทำมาแล้วมากมาย ในที่สุดก็มาลงที่ผีไทยผีไทยเก๋ากว่าผีชาติอื่นๆ มีเอกลักษณ์ มีเนื้อเรื่อง แลัวก็น่ากลั๊วน่ากลัว ตอนแรกกะยำผีไทยทุกตัวไปเลย ทั้ง กระสือ นางตานี ผีหัวขาด แม่นาค กระหัง ฯลฯ เยอะมาก (นึกถึงขายหัวเราะที่ชอบอ่านตอนเด็กๆ จะมีพวกนี้หมดเลย) แต่ดูๆเวลาแล้วไม่ทันสุดตีน ตัดหมด เหลือผีตัวเดียว กะคนหนีผีอีกตัว ต้องการที่จะโชว์สีหน้าของโมเดล คือความกลัวผีของหญิงสาว กะความกระหายของผี ซึ่งในที่นี้เลือกผีกระสือ เพราะได้ทำตับ ไต ไส้พุง สนุกสนาน

แต่ไม่อยากทำกระสือธรรมดา เลยใส่ลูกเล่นเข้าไปหน่อย ให้มีมือเล็กๆที่ไร้ประโยชน์ แบบ t-rex แล้วก็มีหนวด ลำไส้เล็ก มาพันแข้งพันขาได้ มีตามีหนอนแหวะๆ ฮ่าๆๆๆๆ เดี๋ยวมันจะเรียบเกินไป

ส่วนนางแบบที่จะมาผจญผีของเรานั้น ข้าพเจ้าเลือก ดีเจก้อย มาเป็นผู้ผจญผี เพราะช่วงนั้นข่าวเธอเยอะ เลยคิดว่าจะหารูปได้เยอะ สรุป ไม่ค่อยมีรูปเลย เซ็ง
วันนี้ก็ได้ฤกษ์เอารูปคอนเซปต์คร่าวๆของคุณกระสือของเรามาให้ดูกันนะครับ แล้วก็ ฉากที่จะทำ

วันข้างหน้าคงได้มีการนำโมเดลมาโชว์ว่าจะทำได้เหมือนคอนเซปต์ขนาดไหนนะครับ

ตอนนี้แน่วแน่

2009-07-15T10:48:00.000-07:00

ผมเป็นคนสับสน ชอบเลือกไม่ถูกว่าจะทำอะไร ทำอย่างไหนก่อน ลำดับความสำคัญไม่ถูก เพราะชอบคิดนู่น นั่น นี่ไปตลอดเวลา
แม้กระทั่งตัดสินใจไปแล้วก็ยังคิดต่อ อาจจะเพราะว่าตัดสินใจเร็วเกินไป คิดว่าความคิดตัวเองในตอนนั้นเยี่ยมที่สุดแล้ว ไม่มีอะไรเกิน
ก็เลยฟันธงฉั่บ แต่แม้ตัวเองจะฟันธง ฉั่บๆไปแล้ว ก็ยังมานั่งคิดต่อว่าถ้าเลือกอีกทางจะเป็นยังไง คิดถึงความเป็นไปได้ต่างๆนานา
ก็เกิดไอดียเพิ่มมาอีกตรึมจากตอนแรกที่คิดว่าดีแล้ว คราวนี้ก็ลังเลแล้ว กลับมาที่จุดเริ่มต้น เอาธงมาต่อใหม่ สับสนใหม่ ไม่รู้จะทำยังไงต่อ
ไอเดียนี้ก็ดี อันนั้นก็ดี คิดไปคิดมามันงอกเงย เพิ่มมาอีกสองสามไอเดีย คราวนี้ ยิ่งสับสนงงงวย ไม่รู้จะทำอะไรเข้าไปใหญ่
คนปรึกษาก็ไม่มี เพราะคนอื่นคงไม่เข้าใจตัวเองได้ดีเท่าตัวเองเข้าใจตัวเอง รึเปล่าวะ หรือคนอื่นจะเข้าใจได้ดีกว่าเพราะมองจากมุมข้างนอก
แต่ถ้าเค้าไม่ได้มอง และมาคิดด้วยสมองเราเค้าจะเข้าใจเหรอ ยิ่งคิดก็ยิ่งงง มึน ทำอะไรไม่ถูก แต่โชคดีที่มีสิ่งที่ทำแล้วสมองปิด ก็ไม่เชิงปิดหรอก
แต่ทำนองว่าลืมไปเลยว่ากำลังคิดอะไรอยู่ เช่น วาดรูป ระบายสี ปั้น ทำโมเดล อ่านการ์ตูน เล่นเกมส์ เตะบอล ฯลฯ

สิ่งเหล่านี้เหมือนเป็นของเสพติด ทำทีไรแล้วเลิกยาก ตอนที่ทำมันเหมือนเราได้อยู่กะตัวเอง มันมีอะไรมาหุ้ม ไม่สนใจอะไรรอบๆทั้งนั้น
นั่งคิดแต่ว่าจะตวัดพู่กันอย่างไร สีนี้ผสมอย่างไร จัดวางองค์ประกอบอย่างไรให้สวยงามฯลฯ มันหลุดไปอยู่อีกมิติเลย มันทำแล้วมันส์
ยิ่งทำยิ่งติด เสียตรงที่ว่า ทำออกมาไม่ดีเท่าที่คิดจะทำแล้วจะเซ็ง แต่ช่วงเวลาที่ขลุกตัวอยู่กับสิ่งเหล่านี้มันมีความสุขจัง
ไม่ต้องไปเครียด ทำพลาดก็ทำใหม่ ไม่ต้องกลัวตัดสินใจผิดพลาด อยากใส่ตรงโน้น ตรงนี้เพิ่ม ก็ทำได้ตามอำเภอใจ ไม่ต้องแคร์ใคร เพราะมันเป็นงานของเรา
ปล่อยมันไหลไปเรื่อยๆ ก็เพลินๆ

ตอนนี้อยากมีฟีลอย่างนี้เยอะๆ รู้สึกโล่ง เป็นอิสระ สบาย แม้บางทีจะเหนื่อย แต่พอผลงานมันออกมาเป็นชิ้นๆให้เราได้ดู แล้วก็ชื่นชมตัวเอง(หลงตัวเองไปวันๆ)
ว่าตูข้ามันเก่งเสียนี่กระไร ยิ่งมีคนอื่นมาดูแล้วชอบ แล้วชื่นชม(จะตอแหลก็ช่างเขา) ก็ยิ่งตื้นตัน เป็นความรู้สึกที่ทำให้อยากทำออกมาเยอะๆ
ผมชอบความรู้สึกนี้ แต่มันสู้ตอนที่นั่งทำไม่ได้ สนุกกว่า

รู้สึกว่าไม่ไดัมาอัพนาน เขียนซะยาวเลย คราวหน้าเอาคอนเซปต์ งานไฟนอลกับการ์ตูนมาอัพให้อ่านกันดีกว่า แต่จริงๆที่พิมพ์เนี่ย ก็มาบ่นให้คุณจินนี่ อ่านเป็นหลัก เห็นเค้าเครียดบ่อยๆ เลยเอาเรื่องเครียดมาให้เค้าอ่านมั่ง คนอื่นอยากอ่านก็ไม่ว่ากัน คงไม่มีใครเข้ามาอ่านที่นี่อยู่แล้วแหละ ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ คนอัพมันขี้เกียจน่ะครับ

สวัสดี

อัดเอง

Discovery Project is COMPLETED

2009-04-20T17:50:00.000-07:00

เสร็จแล้วโว้ยครับ ฮ่าๆๆๆๆ เหนื่อยมากๆ กับเวลาเดือนนิดๆที่ขลุกตัวกับมายา (โปรแกรม 3 มิติ) แต่มันส์โคตร
เสร็จออกมาเป็นฉากการออกเดินทางของสามสหายในโลกแห่งจินตนาการ

ตัวอ้วนชื่อ มนัส ปลาเหลืองชื่อ บู้บ ตัวเขียวๆเตี้ยๆ ชื่อ ผัดดี
ทั้งสามออกเดินทางจากบ้านอันแสนอบอุ่นเพื่อไปเดินเล่นท่ามกลางทุ่งสวย
ส่วนฉากกลางคืนเป็นฉากที่ทั้งสามตัวออกไล่กินหิ่งห้อยวิเศษ

วิจารณ์ด้วยนะจะได้เอาไปแก้ไข
ขอบคุณทุกคน

เดี๋ยววันหลังว่างๆจะมาโพสกระบวนการทำงานจากร่างรูป
นี่รูปกลางวัน

Discovery Project Update_2

2009-04-17T15:35:00.000-07:00

It's due Monday Night, But I will try to finish it by Saturday the latest!
This is a test render to see the comp if it's nice enough, then I'll texture them and pose them better, hope you guys like it so far, crits and comment is welcome.

The 'Real' Project Update_2

2009-04-07T22:02:00.000-07:00

เอารูปตัวละครมาลงเพิ่ม ออกแบบไว้เยอะมาก แต่ลงท้ายมาจบที่แบบนี้ สวยงามมาก น่ารักที่สุด ไม่อยากลงรูปให้ดูเยอะเดี๋ยวเดาเนื้อเรื่องได้แล้วไม่หนุก
น่ารักมั้ย ขอ feedback ด้วยจะได้เอาไปปรับปรุง

ตัวนี้เป็นเสือจากัวร์ ชื่อ จั๊กก้า

ลิงก่อนหน้านั้นชื่อ รุงรัง นกชื่อ พร

อ่านคอมเมนต์จินนี่แล้วลืมไปเลยว่า 'พร' มันแปลว่า หนังโป๊ะ
เปลี่ยนละๆ นกชื่อ 'ทู่' ละกัน แปลว่าไม่คม
ดีมั้ย?

Discovery Project

2009-04-05T21:58:00.000-07:00

Discovery Project วิชาลองเชิงเพื่อเตรียมความพร้อมในการบริหารเวลาก่อนลงมือทำ Final Project มีเวลาให้ ประมาณ 7 สัปดาห์ ข้าพเจ้า ตั้งใจจะสร้างตัวละครสามตัว จับยัดใส่ฉาก แล้วส่ง เหนื่อยสัด ไม่เคยทำไรอย่างนี้มาก่อน เป็นครั้งแรกที่ได้ทำไรแบบนี้หนุกดี ตอนนี้ โมเดลเสร็จแล้ว เหลือ ทำ UV (texture) แล้วก็ ตั้งท่าให้มัน ดี๋ยวจะเอา Sketch มาให้ดูด้วย วันนี้เอา test renders ไปดูกันก่อนละกัน

The 'Real' Project

2009-04-05T21:42:00.000-07:00

งานส่งไฟนอลวิชา After Effect (เวอร์ชั่นง่อยแดก) เพราะสอนแบบเรื่อยๆ เอื่อยๆ อาจารย์เสพเมถุนมากเกินไป จิตใจไม่ค่อยอยู่กะร่องกะรอย สอนๆไปลืมว่าสอนไรไป พูดๆอยู่ก็หายไปเลย ยืนนิ่งไปซักพัก ก็กลับมาอยู่โลกมนุษย์ใหม่
เด็กก็งงกันตลอดเวลา สรุป After Effect นี่ต้องไปเรียนเอาเองนอกเวลา

งานนี้เป็นงานกลุ่มทำส่งกับเพื่อน ข้าพเจ้า ออกแบบฉาก ตัวละคร เนื้อเรื่องเดี๋ยวให้ดูตอนเสร็จ
เพื่อนระบายสีฉาก แอนิเมชั่นยังไม่ได้ตกลงว่าใครจะทำ
ตอนนี้เอารูปตัวละครมาให้ดูก่อนสองตัว
เป็นลิงง่อย กะนกน้อย เป็นเพื่อนกัน ทั้งสองจะมาผจญภัยกันในป่าใหญ่ เรื่องราวจะเป็นอย่างไรโปรดรอดู อีกสองอาทิตย์ ส่ง เสร็จไม่เสร็จไม่รู้ ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

Is this it?

2009-04-04T17:00:00.000-07:00

1 million baht, almost 6 months, is this all I cando? Maybe...T^T
This is one of the homework from After Effect Class. Creating a TV Promo, I got the TV show name from P' UNE one of CU BAND's BASS PLAYER, also P' FAI is inspiration too.
All Visuals and Sounds are created by att copyrighted.

Enjoy.

ซื้อเบสใหม่!!!!

2008-12-18T20:45:00.000-08:00

หลังจากปิดเทอมก็ไม่มีไรทำ ไปโรงเรียนโรงเรียนก็ล็อก พอหาทางเข้าไปได้ก็โดนไล่ออกมาเลยเดินเล่นเรื่อยเปื่อยในเมือง ที่ยังไม่กลับบ้านก็เพราะว่าต้องรอจ่ายตังค่าของใช้ในห้องใหม่ตอนห้าโมง เดินไปๆมาๆผ่านร้านดนตรี ชื่อ 'ทอมมี่ ลี' มั้งจำไม่ได้ละ เข้าไปเจอเบสแขวนอยู่ ตอนแรกก็กะไม่ซื้อหรอก แต่เพราะว่ามันเป็นเบสรุ่นเดียวกับของที่แบนด์เลย มีห้าสาย เป็นมือสอง เลยอยากระลึกความหลังตอนอยู่แบนด์จึงขอเค้าลอง เคยได้ยินมาว่าซื้อ fender อย่าซื้อ ห้าสายเพราะสายห้าของเฟนเดอร์ห่วยมาก เสียงไม่พุ่งเลย ดรอปลงอย่างน่า่เกลียด ซึ่งก็เป็นจริงดั่งว่า แต่ไม่สน ลองเล่นแล้วดันติดใจสุดๆ กดเงินซื้อซะงั้น เลยมีเบสเล่นที่นี่แล้ว ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ไม่ว่างอัพ

2008-11-09T23:05:00.000-08:00

งานเยอะมาก
มีการบ้านใหม่ทุกวัน ส่งทุกอาทิตย์ แต่ก็มันส์สะใจ อาจจะแอบเอาการบ้านมาอัพให้ดูละกันดีมั้ย
ไม่มีเวลาไปเดินเล่นถ่ายรูปอีกแล้ว เสียใจสุดๆ

ปาร์ตี้ฮัลโลวีน

2008-11-03T22:43:00.000-08:00

แค่จะให้ดูว่าแต่งตัวเป็นอะไรแค่นั้นแหละ ไม่ได้เอากล้องไป เลยไม่มีรูปเลย
ถ้าดูจากรูปก็รู้เลยว่า...แต่งเป็นโฮมเลส

สวนสนุกผี

2008-11-03T22:18:00.000-08:00

ไปเที่ยวสวนสนุกมาแต่นานมากแล้วจำไม่ได้ว่าวันไหน มีพี่เอ ไอวาน เพื่อนไอวาน หวาน ตั๊ก จะออกเดินทางแต่ผ้าไม่แห้งพวกพี่เอเลยไปกันก่อน แต่ก็ไปเจอกันที่นู่นอยู่ดี หนาวมาก อยู่มาเป็นอาทิตย์ไม่หนาวพอไปเที่ยวสวนสนุกทีหนาวเลย เครื่องเล่นอันแรก ชิงช้าหมุน ปล่อยตั๊กกะหวานมันเล่นกันไป (กลัว) แต่พอเห็นมันหมุนๆแล้วก็หยุด (ถ่ายรูปได้สองรูปตอนมันหมุน โคตรเอาเปรียบเลย) เลยคิดว่าแบบ เครื่องเล่นฝรั่งไม่น่ากลัวเลยดีมาก ตั๊กกะหวานเลยลากไปรถไฟเหาะ ตื่นเต้น กลัวมาก พยายามหาข้ออ้างที่ดูดีที่จะหนีออกมาตลอดเวลาที่ต่อแถวแต่ก็คิดว่า อยู่ข้างนอกจะไปอยู่ไหนฟะ หนาวก็หนาว แถวก็ยาว รู้สึกตัวอีกทีรถไฟกะลังไต่รางขึ้นไปแล้ว เสียวโว้ย แต่พอลงมาวูบแรกมันก็สนุกดีแฮะ เครื่องบันยังน่ากลัวกว่าเลย แต่หนาว ฉี่จะแตก เล่นนี่แล้วก็เดินไปมา ขึ้นรถไฟเหวี่ยงๆที่ไม่น่ากลัวเท่าอันแรก(แต่ตอนแรกกลัวกว่าอันแรก) ขึ้นชิงช้าสวรรค์ที่น่ากลัวโคตร บ้านผีแว่นสามมิติ ฯลฯ กลับบ้าน หนาวโคตร

อุปกรณ์ช่วยชีวิต

รถไฟเหาะ

ตั๊ก หวาน พี่เอ ตามลำดับ

เหมือนเดิม ดูรูปเพิ่มได้ที่
http://www.facebook.com/album.php?aid=177181&l=6f700&id=589790649

ทำอาหารเลี้ยงชาวบ้าน

2008-10-29T22:44:00.001-07:00

ไม่ได้เลี้ยงชาวบ้านที่ไหนหรอก เลี้ยงคนที่อยู่ในบ้านด้วยกันน่ะแหละ

เผอิญว่างจัด กลับบ้านเร็วเลยกะจะทำอาหารกินกันกับคุณแขก เผื่อเก็บไว้เป็นข้าวเที่ยงในวันถัดไปด้วย
แต่ไปๆมาๆดันมีคนมาร่วมกันกินเยอะเลยหมดเลย
อาหารที่ทำก็แค่หุงข้าว (ข้าวหอมมะลิอินเดียอ่ะ เหม็นมาก หุงเสร็จกลิ่นเหมือนข้าวสารเลย)
แล้วก็ผัด เต้าหู้ทรงเครื่อง
มีไรในตู้เย็นก็เอามาใส่หมดเลย มีคุณแขก เป็นลูกมือหั่นผัก หั่นได้ละเอียดดีมาก ขอชม

วิธีทำก็ ทอดเต้าหู้เลย โยนลงไปในกระทะให้มันเหลืองๆสองด้านพอ ขี้เกียจกลับไปกลับมาบ่อย
เอามาใส่จาน
เอาน้ำมันลงกระทะ ผัดเห็ด กะแครอท จนสุก แล้วก็ใส่น้ำมันหอย ซอสพริก น้ำตาล เกลือ ออริกาโน่(เห็นมันตั้งอยู่เฉยๆกลัวเหงาเลยเอามาเทใส่ด้วย) ผัดๆไปมา ข้นคลั่กเลย หยั่งกะซอสสปาเกตตี้ หวานจ๋อยด้วย เลยใส่น้ำ ใส่กระเทียม แล้วก็บีบมะนาวใส่ซะ ใส่ซอสแม็กกี้เข้าไปอีก พริกไท
คนๆมั่วๆ แล้วก็ราดลงเต้าหู้เลย ออกมาหวานจ๋อย เห่ยหว่ะ แต่ทุกคนชมบอกอร่อยมาก กินกันหมดเลย
ไม่รู้หิวมากหรือ ลิ้นจรเข้
ก็ดี ไม่เหลือ ไม่เสีย self

สนนราคา
เต้าหู้แพ็คยักษ์ 0.86
ซอสและเครื่องปรุง ไม่คิดอ่ะ มันนิดเดียว
เห็ด แครอท ไม่ถึงเหรียญ
น้ำมันก็นิดหน่อย

ข้าว ฟรี

สรุปมื้อนี้ กินกันห้าคน ตกคนละไม่ถึงเหรียญ แม่เจ้า มาทำกับข้าวกันกันทุกมื้อเถอะ!

คราวหน้าต้องไปหาเครื่องปรุงแบบไทยๆมาเยอะๆซะแล้ว ทำรสชาดไม่ถึงเลย เซ็งไม่ได้ดั่งใจ
ขอคนช่วยด้วย T^T

พาเหรดหลอน วิญญาณหลง The parade of lost souls

2008-10-28T23:04:00.000-07:00

ได้ไปพาเหรดมา โฮสพาไป ไปกันห้าคน เป็นพาเหรดที่ฝรั่งจะแต่งตัวเป็นปีศาจ ไม่ก็ตัวประหลาดออกมาเดินเล่นกัน ไม่รู้ทำไม ไม่เห็นมีเหตุผล...
แค่แต่งตัวออกไปเดินกันเต็มถนนเลย ไม่มีกิจกรรมอะไรมากเท่าไหร่เลย เดินๆ ดูคนอื่น ฟังดนตรี นิดๆหน่อยๆ กลับบ้าน
ไม่มีอะไรเลยจริงๆ แต่คนเยอะมาาาาาาาาาก หรือแค่อยากเอาเสื้อตัวเองมาอวด อาจจะเป็นได้
ที่เหลือก็คนที่อยากมาดูเสื้อแบบ เราๆท่านๆ ก็ดี พาเหรดนี้อาจจะเริ่มจากคนแค่คนเดียวมาใส่ชุดประหลาดๆในวันนี้ของเมื่อสิบปีที่แล้ว
แล้วก็โตขึ้นเรื่อยๆ จนตอนนี้มีคนมาร่วมเป็นหมื่น คนเราก็ชอบของแปลก

เหมือนเดิม ยังไม่ม่ีที่อัพรูป เอาลิงค์ไปดูในเฟสบุคก่อนนะ
http://www.facebook.com/album.php?aid=174957&l=59964&id=589790649

เฝอข้างๆโรงเรียน

2008-10-28T22:03:00.000-07:00

ไปกินเฝอข้างๆโรงเรียนมา
กรุณาอย่าโดนรูปภาพหลอกตา...
จริงๆกินมานานแล้วแหละแต่เพิ่งมาโพส
เดินผ่านทีไรก็จะได้กลิ่นน้ำซุปหอมๆลอยออกมาเตะจมูก แล้วกระชากขนจมูก ดึงเราเข้าไปในร้าน
โดนดึงมากๆก็ทนไม่ไหว เข้าไปสั่งแ_่งเลย บอกเอาของขึ้นชื่อของร้านเอ็งมาที่นึง
ราคาเท่าไหร่ไม่รู้จำไม่ได้แต่ไม่ต่ำกว่า 7 เหรียญแน่ๆ
รู้สึกจะเป็น เฝอเนื้อสูตรเฉพาะของร้าน
แต่ร้านนี้ยังมีเฝอเนื้อย่าง เลือกได้ว่าจะ เอา แรร์ มีเดียม ฯลฯ
มีชามาเสิร์ฟ เป็นชาจืดๆเห่ยๆถูกๆธรรมดาทั่วไป
ชาร้านก๋วยเตี๋ยวแปะยังเข้มข้นอร่อยกว่าเลย
ก็ยังดี มันฟรี

พอเฝอมาถึงก็ อื้มมม ดูน่าจะจืดมาก น้ำใสกิ๊งแต่โคตรๆๆๆๆๆๆ หอม
หอมมาก น่าจะเป็นกลิ่นตะไคร้นะ เพราะก็คล้ายยากันยุงอยู่ แต่
หอมแบบดีๆไม่หอมแบบยากันยุง และก็คงมีอย่างอื่นอยู่ด้วยแหละ
แต่กลิ่นตะไคร้มันเตะจมูกออกมาเลย
ซดน้ำซุปไปก็ดี เหมือนจะจืดๆ แต่แอบมีรสชาติเนื้อหน่อยๆ ผสมกับตะไคร้
แต่ไม่ถูกปากคนไทยชัวร์ แถมเผอมันเป็นเหมือนเส้นเล็กบ้านเราเลยอ่ะ
ไม่เหนียวด้วย ไม่เคยไปกินที่เวียดนามอ่ะ เลยไม่รู้ว่าเฝอบ้านเค้าเป็นไง
แต่ที่เคยไปซื้อจาก อีสาน(หนองคายป่าวฟะจำไม่ได้) มันเหนียวนุ่มเด้งฟันกว่านี้อ่ะ
มาถึงเนื้อบ้าง มันให้ลูกชิ้นมาสองลูก เนื้อตุ๋นสามชิ้น แล้วก็เนื้อชิ้นใหญ่ๆมาอีกชิ้นนึง
ดูยังไงๆก็ เส้นเล็กน้ำใสเนื้อตุ๋นธรรมดา
แต่พอได้กินเนื้อตุ๋นของมันก็พอชื่นใจ เพราะหอมและนุ่มละลาย ละมุนฟันเวลาเคี้ยวมาก
แต่เนื้อชิ้นใหญ่โคตรเห่ย กัดไม่ขาดเหนียวมาก ต้องเอามือกระชากออกจากฟันอ่ะ
อายฝรั่งในร้านมาก กินไปสองคำทนความจืดชืดไม่ไหว (สงสัยยังไม่คุ้นกับอาหารไม่ใส่ผงชูรส)
เลยเติม น้ำมันหอยแบบเยอะเลย แล้วก็บีบมะนาวลงไป พอกินได้คล่องคอขึ้น
แต่ไอ้เนื้อเหนียวอ่ะยังต้องรับประทานแบบน่าเกลียดต่อไปเพราะเหนียวเกิ๊น

สรุป:
น้ำซุป ** ให้สองดาวเพราะหอมสะใจมากแต่เสือกจืด
เส้น * เส้นเล็กที่ใส่สารกันบูดเกินมาตรฐานในเมืองไทยชนะขาดทั้งความเหนียวและความนุ่ม
เนื้อ ** จะให้สี่ดาวแต่โดนเนื้อชิ้นใหญ่ทำลายคะแนน
ราคา * ไอ้บ้า ราคาขนาดนี้ปล้นกันเลยดีกว่า

คะแนนสรุป (คะแนนสรุปไม่ใช่การเฉลี่ยคะแนนอื่นๆมารวมกันแต่อย่างใด)
** สองดาว พอกลืนได้ แต่ไม่คล่องคอ
ถ้าเบื่อพิซซ่า หรือเห็นซูชิที่คนม้วนพูดได้แต่ภาษาจีนแล้วเอียนจนแทบอ้วก แล้วดันลืมทำอาหารกลางวันมาอีกค่อยมาร้านนี้

ฟ้าหลังฝน(กระหน่ำ)

2008-10-28T00:51:00.000-07:00

เกิดเรื่องมหัศจรรย์ที่แคนาดา
วันหนึ่งตอนเดินทางจาก Downtown กลับบ้านกับ แขกที่่ชื่อ ฮูมัยล่ะ เกิดอาเพศวิปริต ลงรถบัสผิดป้าย โดยที่ไม่รู้ด้วยว่าผิดป้ายไปทางไหนเพราะขาขึ้นกะขาลงไปคนละเส้นทางกัน ทันใดนั้น...
ฝนก็เริ่มตกกะหน่ำ ขณะที่กำลังมึนงงและเริ่มเครียดกับแผนที่ และป้ายถนน โชคชะตาก็เล่นตลกให้ฟ้ากลั่นแกล้ง บันดาลให้ฝนตกลงมา
จากหยดเล็กๆ เริ่มหนักขึ้นเรื่อยๆ จนน้ำเจิ่งไปทั่ว คนสองสัญชาติ ต่างเพศ ต่างเมืองเริ่มมีเคืองกันว่าใครกันแน่ที่ถูก ต่างคนต่างชี้ให้ไปคนละทาง
จากที่เคยถ้อยทีถ้อยอาศัย หยวนๆกันไปเรื่อย กลับถูกความหนาวเหน็บจากสายฝน บวกกับความเหนื่อยล้าที่สะสมมาทั้งวันโจมตี จนหัวคิ้วเริ่มขดเข้ามาชิดกัน ปากเริ่มเบ้ อีโก้ของทั้งคู่ต่างทำงานอย่างเต็มระบบ ไม่มีใครยอมลดราวาศอกให้แก่กัน เดินวนไปมาคนละทิศคนละทาง ยิ่งเดินก็ต่างคิดว่าตัวเองถูก และอีกคนผิด เดินวนไปมาจนเนิ่นนาน ทั้งคู่เริ่มท้อ จวนเจียนจะยอมนอนตายลงบนแอ่งน้ำที่เจิ่งนองบนท้องถนน ปาฏิหาริย์ก็บังเกิด ฝนซาฟ้าเปิด เผยให้เห็นถึงแสงตะวัยสาดส่อง เมื่อมองไปทางตะวันตก พลันเห็นรุ้งพาดผ่าน จึ่งตัดสินใจให้สายรุ้งทั้งเจ็ดสีเป็นผู้กำหนดโชคชะตา เมื่อเดินตามเส้นทางสายรุ้งได้ไม่นานก็เข้าสู่เขตที่เรียกว่าใกล้บ้านมากๆจนทั้งสองจำเส้นทางได้และเริ่มคลับคล้ายคลับคลา นำไปสู่เส้นทางกลับบ้านในที่สุด

เว่อร์ไปมั้ย ?
มีรูปให้ดูนะ

แมว

2008-10-28T00:33:00.000-07:00

แมวที่บ้าน ชื่อ โซเอะ (Zoey) เป็นแมวฉลาด ตัวใหญ่ อ้วนกลมน่ารักนุ่มนิ่มขนพอง แสนรู้จนน่ากลัว บางทียังคิดว่ามันพูดกับเรารู้เรื่อง วีรกรรมของแมวตัวนี้มีมากมาย เช่น ...

เปิดบานเฟี้ยมเองได้
เดินมาเรียกเวลาหิว แล้วพูดว่า "ม้าววว...ม้าววว..." มาจาก "ข้าววววว... ข้าวววว..."
ชอบมาเคาะประตูให้เปิดให้ ถ้าเปิดให้จะร้อง "แม๊ว หมิ๊ว " มาจาก " แต๊งกิ้ว"
แต่ถ้าไม่เปิดให้จะร้อง แม้วๆแบบกระแทกดุดันขึ้น "แง่ว" แปลว่า "ไอ้เลว เปิดเดี๋ยวนี้"
หรือถ้าเปิดให้ช้าจะหันหน้ามาหาแล้วกระเทกเสียงใส่ "แม้ว!" มาจาก "ไม่ได้เรื่องเลย ไม่ได้ดั่งใจ คนอะไรวะ"
แล้วก็จะชอบเข้ามาในห้องคนอื่น แสดงตัวว่าตัวเองเป็นเจ้าของห้องโดยการ ถูตัวเข้ากับทุกสิ่งที่อยู่ในห้อง
ไม่ว่าจะเป็น ขาเตียง ขาตั้งกล้อง ขาเก้าอี้ ขอบของทุกสิ่ง จนกระทั่งกระโดดไต่ขึ้นไปบนเตียงที่อยู่สูงๆ(ไต่บันไดขึ้นไปได้) แล้วไปเกลือกกลิ้งดั่งเป็นเตียง แล้วก็หันมาทำหน้ากระหยิ่มยิ้มย่องปานจะพูดกับเราว่า "เตียงมึงเลอะขนกูแล้ว คืนนี้มึงเป็นภูมิแพ้หายใจไม่ออกตายแน่ แล้วก็จะต้องย้ายออกไป ห้องนี้ก็จะเป็นของกูคนเดียว"
ฉะนั้นหลังจากมันเข้ามาแล้วก็ลูบๆให้มันรีบๆพอใจแล้วก็โยนออกไปจะได้ไม่เคยตัว แสดงให้มันเห็นว่าห้องนี้ใครใหญ่
ไม่ใช่จะมาเบ่งใส่กันได้ง่ายๆ

มันน่ารักจริงๆนะ เสียดาย โดนสปอลย์จนเสียแมว เป็นแมวเอาแต่ใจ เลยต้องดัดนิสัย เปิดประตูให้มันออกไปผจญโลกภายนอกตัวเดียวอยู่บ่อยๆ แล้วไม่เปิดให้มันกลับเข้ามาเวลาโดนมันตะโกนด่า "แง้วๆ" อยู่หน้าบ้าน

ดูหน้ามันสิ แสนรู้จริงๆนะ น่าฟัดมากด้วย

Downtown

2008-10-28T00:03:00.001-07:00

หลังจากเข้าๆออก Downtown อยู่หลายวัน ก็ได้รูปมาจำนวนหนึ่งแต่จะมาแปะในนี้หมด มันก็รับไม่ไหวเลยไปโพสใน Facebook เอาไว้ก่อน
แปะที่นี่เป็นน้ำจิ้ม เดี๋ยวรอไปสมัคร Flickr ก่อนนะ จะได้ให้ลิงค์เข้าไปดู

อยากดูเพิ่ม??? ไปดูได้ที่ http://www.facebook.com/album.php?aid=174633&l=6cccf&id=589790649

บ้าน

2008-10-27T22:53:00.000-07:00

ดูห้องไปแล้ว คราวนี้มาดูรอบๆบ้านกันมั่ง

click read more เพื่อดูต่อ

หน้าบ้าน เห็นอย่างนี้จริงๆแล้วพื้นรกโคตร

หญ้าก็ไม่ตัด ต้นไม้ก็ไม่เล็ม สายยางเกะกะเต็มพื้น

เจ้าของบ้านยังสะดุดหัวคะมำมาแล้ว

หลังบ้าน มีอ่างจากุ๊ซซี่ แบบอุ่นๆ แล้วก็กองไฟ ไว้ก่อ BBQ

ละแวกบ้านที่เงียบสงบ ปลอดภัย

อาหารวันนี้

2008-10-26T01:55:00.000-07:00

หลังจากที่ได้ปรึกษากับปอมผู้น่ารัก ก็ได้เขียนรายการชอปปิ้งของชำขึ้นมา แล้วก็ไปไชน่าทาวน์ซื้อของมาเพียบจึงประเดิมด้วยการทำอาหารกินเองเลย ...

วันนี้ทำ "อุด้งผัดตับวิหกเพลิง" หรือ อุด้งผัดกับตับไก่ใส่พริกหยวก กินเป็นอาหารเย็น
กะจะทำให้เป็นผัดที่แฉะๆเล็กน้อย หอมๆกระเทียมหน่อยแล้วก็รสจัดจ้าน
วิธีทำ (ถ้ามีอะไรผิดช่วยแก้ด้วยน่อ เพื่อความอร่อยเพิ่มขึ้นในคราวหน้า)
หั่นพริกหยวก แครอท เห็ดฟาง
เอาลงไปผัดในกระทะที่ตั้งจนร้อนแล้วก็เทน้ำมันมะกอกลงไป
ผัดจนสุกใส่ซีอิ๊วขาว
แล้วก็สับกระเทียมเอากระเทียม 5 กลีบ (เยอะสะใจดีมาก)
ลงไปผัดด้วย
ตามด้วย โยนตับไก่ที่หมักกับซอสพริก และแม็กกี้ ลงไปทอดจนสุก (นานโคตร)
โยนเส้นอุด้งตาม คลุกเคล้าจนทั่ว เติมซีอิ๊ว ซอสพริก จนสีสวยน่ารับประทาน
เอาใส่จาน เสร็จแล้วว

แต่
ออกมาแล้วมันดัน แห้ง จืดแล้วก็ไม่หอมกระเทียมเลย
ทำอย่างไรวอนคนมีความสามารถช่วยที แต่ก็กระเดือกได้หมดนะ ออกมาเยอะมากนึกว่าจะกินไม่หมด
แต่สนุกดีทำอาหาร อยากทำบ่อยๆจะได้อร่อยขึ้นมาบ้าง

SUMMER FARMER's MARKET

2008-10-26T01:38:00.000-07:00

ตลาดนัดชาวนา ตลาดนัดที่จัดขึ้นทุกวันเสาร์ในหน้าร้อน จะมีผักผลไม้ ชีส นม ขนมหวาน ผ้า ฯลฯ จากมือผู้ผลิต ซึ่งก็คือชาวนา มาส่งถึงมือผู้บริโภค โดยราคาก็ไม่ถูกนักแต่สิ่งที่ได้คือความสด สะใจ และอร่อยมาก... โดยขนมปังก็มีหลากหลายกว่าในซุปเปอร์นัก มีทั้งแป้งเสปลดท์ แป้งนู้น นี้นั้น มากมาย ผักก็มีเยอะมาก และสดจริงๆ ชีสก็เยอะ อร่อยมากด้วย มี ฮัมมัสด้วย ได้ลองกินฮัมมัสแล้ว อร่อยดีจริงๆ ซื้อมาเก็บไว้สามแพ็คเลย ฮัมมัสเป็นอาหารตะวันออกกลาง คือเหมือนถั่วบดผสมเครื่องเทศ เอาไว้จิ้มกินกับ แครกเกอร์ คล้ายชีส ในเรื่อง โซฮานก็ชอบกินฮัมมัส คนที่มาตลาดนี้ส่วนมากจะมากับหมา เพราะใกล้ๆมีสวน และทะเลสาบ Trout Lake มีหมาวิ่งเล่นเยอะมากกกกก คนก็จูงหมากันเยอะจริงๆ แวนคูเวอร์เป็นเมืองที่ทุกคนมีหมามาจูงให้คนอื่นลูบเล่น เสียใจที่เสาร์นี้เป็นเสาร์สุดท้ายแล้ว แต่จะมี winter market แทน แค่ย้ายไปที่อื่น คนขายส่วนใหญ่เหมือนเดิม จะตามไปกิน หึๆๆๆ

รูปตลาดบางส่วน

KUTAPIRA

2008-10-26T00:19:00.000-07:00

วันนี้ไปเดินดูขบวนเทศกาล Parade of the Lost Souls เป็นเทศกาลที่จะโพสในบล็อกถัดไป แต่ไฮไลท์ที่ไปเจอคือ วงดนตรีคู๊ต่าปี๊หร้า วงเครื่องเคาะไสตล์ "แอฟโร-ละติน-ฯลฯ มากมายผสมกัน" ...
มีกัน ห้าคน ทุกคนสลับกันเคาะได้ทุกอย่าง เล่นสดได้มันส์มาก เร้าอารมณ์ มีเสน่ห์อย่างประหลาด melody จะนำโดน Soprano Xylophone ที่รวดเร็วสนุกสนาน ส่วนกลองชุดคอยคุมจังหวะได้สนุกมากๆ เป็นวงท้องถิ่น ของที่นี่มักจะเล่นตามงานต่างๆ เลยซื้อแผ่นมาเลย 20 เหรียญ ทำไมเปลืองอย่างนี้ เดือนนี้ใช้สตางค์ไปเยอะมาก อยากให้ไปหาดูตาม Youtube แต่เล่นสดมันส์จริงๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ มันส์กว่า Youtube อีก มันตีระนาดแบบไม่มองเลย รัวยิกๆๆๆๆ มันส์มาก ที่สำคัญที่สุด คนแก่สุดเกิดปี 87 ที่เหลือก็ไล่ๆกันไป จนอ่อนสุดเกิดปี 92 ประมาณนี้ โคตรเด็ก แต่คล่อง และเก่งโคตรๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ไปตามดูกันได้ http://www.kutapira.com/?page=bios หรือ http://www.youtube.com/watch?v=Bxby2XjH7ts&feature=related

อาหารการกิน

2008-10-21T20:50:00.000-07:00

เจ้าของบ้านทำซากไก่งวงที่เหลือจากวันขอบคุณพระเจ้าให้กิน ในวันแรกที่มาถึง

หลังจากนั้นก็ไม่ทำไรให้แดกอีกเลย ไม่เป็นไร ไปซื้อของมาทำกินเองก็ได้

เมนูวันที่ 1 หนมปังปิ้งกรอบๆ ทาเนยกระเทียมหอมฉุย กับ ซาลามี่ แฮม และสลัดผักหลากชนิด

วันที่สอง หนมปังปิ้งกรอบๆ ทาเนยกระเทียมหอมฉุย กับซาลามี่ แฮม และสลัดผักหลากชนิด ทั้งวัน

วันที่สาม หนมปังเริ่มไม่ปิ้งแล้ว ขี้เกียจ ไม่ทาเนยด้วย กับ แฮมเย็นๆ และสลัดผักหลากชนิดทั้งวัน

วันที่สี่ เริ่มเบื่อละไปซื้อไข่มา กินไข่ยี ดิบๆ สุกๆ กับสลัดผักหลากชนิด อร่อย

วันที่ห้า เช้าไข่ต้มกับสลัดผักหลากชนิด เย็น ไข่ผัดทูน่า หนมปังป้ิงกรอบ กับสลัดผักหลากชนิด

วันนี้ก็คงจะไข่อีก กะจะทำไข่ข้น ซาลามี่ กับหนมปังปิ้งร้อนๆกับเนยกระเทียม ขี้เกียจเด็ดผักมาทำสลัดเพราะเหนื่อย ไม่มีแรงเด็ด

สงสารคุณไก่จังต้องมานั่งเบ่งไข่ ขอบคุณคุณไก่ทั้งหลาย

เอารูปไปดูเล่น

คุณไก่หลับกับลูกๆที่ไม่ได้ถูกเต๊าะไปกิน

เข้าเมืองครั้งแรก ไปกินซูชิ

2008-10-21T19:58:00.000-07:00

วันศุกร์ที่ผ่านมาเจ้าของบ้านชวนกันไปกินข้าวในเมืองเป็นร้านซูชิบุฟเฟ่ต์ หัวละ 14.99

ได้แต่ซูชิห่วยๆ เศร้า แพงโคตร บนถนนก็มีแต่คนญี่ปุ่น จีน เกาหลี ก็ดีไม่รู้สึกว่ามาไกลบ้านเท่าไหร่

เลยถ่ายรูปมาให้ดูบรรยากาศในเมืองช่วงหัวค่ำให้ได้เห็นกันว่าเมืองเป็นยังไง

บนถนนปกติจะมีคนจูงหมาเยอะมาก ไม่รู้ทำไม หมาเยอะสุดๆ

เยอะจนเหมือนรัฐบาลแจกหมาฟรีแล้วลดภาษีให้คนที่เลี้ยงหมาเลย

น่ารัก น่ากอด สวยงาม ทุกตัวเลย อยากถ่ายรูปทุกตัวเลยแต่พี่ฝ้ายเตือนไว้ไม่ให้ถ่ายรูปเยอะเดี๋ยวถูกจับ

พิพิทธภัณฑ์ศิลปะ

แยก Robsons กับ Burrard มี ร้านขายซีดีใหญ่มาาก HMV สีชมพูๆ

จากซ้าย บริอ๊านน่า ฮูไมร่า แช อัด ในร้านซูชิบุฟเฟ่ต์ที่รู้สึกเหมือนโดนหลอกว่าเป็นซูชิ

เพราะทุกคนในร้านซูชิ พูดภาษาจีน ทำไมไม่ไปเปิดร้านอาหารจีนกันฟระ

สังเกตมาทุกร้านเและ ร้่านซูชิทุกร้านเลย คนขาย พนักงาน และกุ๊ก พูดจีนกันขวักไขว่

แต่ไม่มีร้านอาหารจีนในเมืองเท่าไหร่เลย ส่วนร้านซูชิมีเยอะมาก เยอะกว่าวัดในอยุธยาอีก เยอะกว่าเซเว่นในกรุงเทพ บ้าไปแล้วที่แย่กว่านั้นคือ กว่า 50% เป็นร้านที่เปิดโดยคนจีน เวร ทำไมไม่ไปเปิดร้านอาหารจีนวะ

ห้องนอน

2008-10-19T16:58:00.000-07:00

เตียงพร้อมกระจกช่วยเพิ่มความ กว้างลวงตาทางจักษุ (visual enlargement illusion)(มั่ว)

มีตู้เสื้อผ้ากั้นโดนผ้าม่านอยู่ด้านล่างเตียง

มองอีกมุมหนึ่ง

โต๊ะทำงานเล็กๆ พร้อมชั้นวางของน่ารัก

ห้องนอนนี้ อบอ้าวในฤดูร้อน หนาวเย็นในฤดูหนาว

เดินทาง!

2008-10-19T15:21:00.000-07:00

ภาพลำดับเหตุการณ์การเดินทาง

gate ที่แออัดมีแต่คนนั่งเล่น DS เยอะมากสิบกว่าคนเห็นจะได้

ขึ้นลำนี้ ดูบึกบึนแข็งแรงอบอุ่นดี

บ๊ายบายสุวรรณภูมิ บ๊ายบายทุกคน บ๊ายบายภูมิอากาศแถบเส้นศูนย์สูตร บ๊ายบายการเมืองเน่าเฟะ

เทพเจ้าหนูทอง คอยอวยพรนักท่องเที่ยวที่มาถึงสนามบินที่ไต้หวัน

ห้องเปลี่ยนผ้าอ้อมเด็ก คิตตี้

แวะลองของท้องถิ่นก่อนขึ้นเครื่องต่อไปแวนคูเวอร์ อย่าได้ลองนะครับ เบียร์ไต้หวันรสชาตแย่โคตร

แล้วก็ตบด้วยบะหมีเนื้อตุ๋นรสแซบ (ป้ายเขียนว่าอย่างนี้จริงๆนะ)

อร่อยมาก เส้นเด้งหนุบเหนียว สู้กับฟันเราได้อย่างสนุก เส้นยาว ซู้ดได้อย่างเมามัน

เนื้อเปื่อยสะใจแต่ไม่ถึงกับเละ พอมีส่วนให้เคี้ยวได้แบบเข้าเนื้อ รสชาดเข้มจริงๆ หมักมาดีตุ๋นเข้าที่

น้ำซุบคือสุดยอดของชามนี้ครับ เข้ม ข้น ได้แบบเข้มถึงใจมาก แถมเผ็ดได้พอดีๆไม่มากเกิน นึกถึงต้มเนื้อตุ๋นที่ใส่พริกเผาจีนกับ น้ำมันงาแบบเข้าเนื้อ เทพมากๆถ้าขากลับได้ไปแวะจะกินอีกรอบ

สนนราคาชามนี้ ประมาณ สามเหรียญ US คุ้มค่าเลยทีเดียว

เสียดายที่ เสี่ยวหลงเปา หมดไม่งั้นจะสั่งมากินด้วย

ฮ้าาา ถึงซะที นอนเกือบแปดชั่วโมงบนเครื่อง immigration ผ่านแบบสบายๆ แล้วก็ขึ้นแท็กซี่เข้าที่พักจัดกระเป๋าอีกสองชั่วโมงจัดห้องใหม่ด้วย แล้วก็นอน ตอนตีสองที่นี่ ตื่นเจ็ดโมงครึ่งเฉย

สู่แคนาดา

2008-10-19T14:32:00.000-07:00

วันที่ 15 ตุลาคม เป็นวันที่เดินทางสู่ เมืองแวนคูเวอร์ ประเทศแคนาดา

มุ่งหน้าไปเรียน Foundation of Visual Arts and Design 1 ปี หลังจากนั้นก็จะต่อ คอร์ส 3D Animation and Visual Effects อีก หนึ่งปี และถ้าเป็นไปได้จะหางานทำให้ได้ที่แคนาดา อีกหลายๆปี

ฉะนั้นจะต้องขยันสุดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เพื่อเป้าหมายที่ยิ่งใหญ่ คือการหลีกหนีลี้ภัยจากปัญหาวุ่นวายที่บ้านเกิดเมืองนอนไปยังประเทศที่สามที่สวยงาม(แคนาดา) เปี่ยมไปด้วยปลาซาวม่อน (มีเยอะแต่ก็แพงอยู่ดีอ่ะ ซีกละ 20 กว่าเหรียญ) อุดมไปด้วยหมี (หมีของจริงๆนะแบบหมีกริ๊ดหลี้)

จนประเทศสงบสุข อุดมไปด้วยคนดีมีคุณธรรมมาปกครองบ้านเมืองจึงจะกลับเพื่อมาช่วยพัฒนาชาติต่อไป

ด้วยอุดมการณ์อันยิ่งใหญ่นี้เอง จึงต้องจากครอบครัว เพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ และแฟนที่น่ารัก มายังแดนไกลตามลำพัง...

รูปเหล่าคนที่มาส่งมี ปอม แอน ดุ๊ก

พี่ฝ้าย กับอาม มาช้าไปเป็นช่วงยุ่งๆเลยไม่ได้ถ่ายรูปเลย