ทำอาหารเลี้ยงชาวบ้าน

ไม่ได้เลี้ยงชาวบ้านที่ไหนหรอก เลี้ยงคนที่อยู่ในบ้านด้วยกันน่ะแหละ

เผอิญว่างจัด กลับบ้านเร็วเลยกะจะทำอาหารกินกันกับคุณแขก เผื่อเก็บไว้เป็นข้าวเที่ยงในวันถัดไปด้วย
แต่ไปๆมาๆดันมีคนมาร่วมกันกินเยอะเลยหมดเลย
อาหารที่ทำก็แค่หุงข้าว (ข้าวหอมมะลิอินเดียอ่ะ เหม็นมาก หุงเสร็จกลิ่นเหมือนข้าวสารเลย)
แล้วก็ผัด เต้าหู้ทรงเครื่อง
มีไรในตู้เย็นก็เอามาใส่หมดเลย มีคุณแขก เป็นลูกมือหั่นผัก หั่นได้ละเอียดดีมาก ขอชม

วิธีทำก็ ทอดเต้าหู้เลย โยนลงไปในกระทะให้มันเหลืองๆสองด้านพอ ขี้เกียจกลับไปกลับมาบ่อย
เอามาใส่จาน
เอาน้ำมันลงกระทะ ผัดเห็ด กะแครอท จนสุก แล้วก็ใส่น้ำมันหอย ซอสพริก น้ำตาล เกลือ ออริกาโน่(เห็นมันตั้งอยู่เฉยๆกลัวเหงาเลยเอามาเทใส่ด้วย) ผัดๆไปมา ข้นคลั่กเลย หยั่งกะซอสสปาเกตตี้ หวานจ๋อยด้วย เลยใส่น้ำ ใส่กระเทียม แล้วก็บีบมะนาวใส่ซะ ใส่ซอสแม็กกี้เข้าไปอีก พริกไท
คนๆมั่วๆ แล้วก็ราดลงเต้าหู้เลย ออกมาหวานจ๋อย เห่ยหว่ะ แต่ทุกคนชมบอกอร่อยมาก กินกันหมดเลย
ไม่รู้หิวมากหรือ ลิ้นจรเข้
ก็ดี ไม่เหลือ ไม่เสีย self

สนนราคา
เต้าหู้แพ็คยักษ์ 0.86
ซอสและเครื่องปรุง ไม่คิดอ่ะ มันนิดเดียว
เห็ด แครอท ไม่ถึงเหรียญ
น้ำมันก็นิดหน่อย

ข้าว ฟรี

สรุปมื้อนี้ กินกันห้าคน ตกคนละไม่ถึงเหรียญ แม่เจ้า มาทำกับข้าวกันกันทุกมื้อเถอะ!

คราวหน้าต้องไปหาเครื่องปรุงแบบไทยๆมาเยอะๆซะแล้ว ทำรสชาดไม่ถึงเลย เซ็งไม่ได้ดั่งใจ
ขอคนช่วยด้วย T^T

Read More

พาเหรดหลอน วิญญาณหลง The parade of lost souls

ได้ไปพาเหรดมา โฮสพาไป ไปกันห้าคน เป็นพาเหรดที่ฝรั่งจะแต่งตัวเป็นปีศาจ ไม่ก็ตัวประหลาดออกมาเดินเล่นกัน ไม่รู้ทำไม ไม่เห็นมีเหตุผล...
แค่แต่งตัวออกไปเดินกันเต็มถนนเลย ไม่มีกิจกรรมอะไรมากเท่าไหร่เลย เดินๆ ดูคนอื่น ฟังดนตรี นิดๆหน่อยๆ กลับบ้าน
ไม่มีอะไรเลยจริงๆ แต่คนเยอะมาาาาาาาาาก หรือแค่อยากเอาเสื้อตัวเองมาอวด อาจจะเป็นได้
ที่เหลือก็คนที่อยากมาดูเสื้อแบบ เราๆท่านๆ ก็ดี พาเหรดนี้อาจจะเริ่มจากคนแค่คนเดียวมาใส่ชุดประหลาดๆในวันนี้ของเมื่อสิบปีที่แล้ว
แล้วก็โตขึ้นเรื่อยๆ จนตอนนี้มีคนมาร่วมเป็นหมื่น คนเราก็ชอบของแปลก




เหมือนเดิม ยังไม่ม่ีที่อัพรูป เอาลิงค์ไปดูในเฟสบุคก่อนนะ
http://www.facebook.com/album.php?aid=174957&l=59964&id=589790649

Read More

เฝอข้างๆโรงเรียน

ไปกินเฝอข้างๆโรงเรียนมา
กรุณาอย่าโดนรูปภาพหลอกตา...
จริงๆกินมานานแล้วแหละแต่เพิ่งมาโพส
เดินผ่านทีไรก็จะได้กลิ่นน้ำซุปหอมๆลอยออกมาเตะจมูก แล้วกระชากขนจมูก ดึงเราเข้าไปในร้าน
โดนดึงมากๆก็ทนไม่ไหว เข้าไปสั่งแ_่งเลย บอกเอาของขึ้นชื่อของร้านเอ็งมาที่นึง
ราคาเท่าไหร่ไม่รู้จำไม่ได้แต่ไม่ต่ำกว่า 7 เหรียญแน่ๆ
รู้สึกจะเป็น เฝอเนื้อสูตรเฉพาะของร้าน
แต่ร้านนี้ยังมีเฝอเนื้อย่าง เลือกได้ว่าจะ เอา แรร์ มีเดียม ฯลฯ
มีชามาเสิร์ฟ เป็นชาจืดๆเห่ยๆถูกๆธรรมดาทั่วไป
ชาร้านก๋วยเตี๋ยวแปะยังเข้มข้นอร่อยกว่าเลย
ก็ยังดี มันฟรี

พอเฝอมาถึงก็ อื้มมม ดูน่าจะจืดมาก น้ำใสกิ๊งแต่โคตรๆๆๆๆๆๆ หอม
หอมมาก น่าจะเป็นกลิ่นตะไคร้นะ เพราะก็คล้ายยากันยุงอยู่ แต่
หอมแบบดีๆไม่หอมแบบยากันยุง และก็คงมีอย่างอื่นอยู่ด้วยแหละ
แต่กลิ่นตะไคร้มันเตะจมูกออกมาเลย
ซดน้ำซุปไปก็ดี เหมือนจะจืดๆ แต่แอบมีรสชาติเนื้อหน่อยๆ ผสมกับตะไคร้
แต่ไม่ถูกปากคนไทยชัวร์ แถมเผอมันเป็นเหมือนเส้นเล็กบ้านเราเลยอ่ะ
ไม่เหนียวด้วย ไม่เคยไปกินที่เวียดนามอ่ะ เลยไม่รู้ว่าเฝอบ้านเค้าเป็นไง
แต่ที่เคยไปซื้อจาก อีสาน(หนองคายป่าวฟะจำไม่ได้) มันเหนียวนุ่มเด้งฟันกว่านี้อ่ะ
มาถึงเนื้อบ้าง มันให้ลูกชิ้นมาสองลูก เนื้อตุ๋นสามชิ้น แล้วก็เนื้อชิ้นใหญ่ๆมาอีกชิ้นนึง
ดูยังไงๆก็ เส้นเล็กน้ำใสเนื้อตุ๋นธรรมดา
แต่พอได้กินเนื้อตุ๋นของมันก็พอชื่นใจ เพราะหอมและนุ่มละลาย ละมุนฟันเวลาเคี้ยวมาก
แต่เนื้อชิ้นใหญ่โคตรเห่ย กัดไม่ขาดเหนียวมาก ต้องเอามือกระชากออกจากฟันอ่ะ
อายฝรั่งในร้านมาก กินไปสองคำทนความจืดชืดไม่ไหว (สงสัยยังไม่คุ้นกับอาหารไม่ใส่ผงชูรส)
เลยเติม น้ำมันหอยแบบเยอะเลย แล้วก็บีบมะนาวลงไป พอกินได้คล่องคอขึ้น
แต่ไอ้เนื้อเหนียวอ่ะยังต้องรับประทานแบบน่าเกลียดต่อไปเพราะเหนียวเกิ๊น

สรุป:
น้ำซุป ** ให้สองดาวเพราะหอมสะใจมากแต่เสือกจืด
เส้น * เส้นเล็กที่ใส่สารกันบูดเกินมาตรฐานในเมืองไทยชนะขาดทั้งความเหนียวและความนุ่ม
เนื้อ ** จะให้สี่ดาวแต่โดนเนื้อชิ้นใหญ่ทำลายคะแนน
ราคา * ไอ้บ้า ราคาขนาดนี้ปล้นกันเลยดีกว่า

คะแนนสรุป (คะแนนสรุปไม่ใช่การเฉลี่ยคะแนนอื่นๆมารวมกันแต่อย่างใด)
** สองดาว พอกลืนได้ แต่ไม่คล่องคอ
ถ้าเบื่อพิซซ่า หรือเห็นซูชิที่คนม้วนพูดได้แต่ภาษาจีนแล้วเอียนจนแทบอ้วก แล้วดันลืมทำอาหารกลางวันมาอีกค่อยมาร้านนี้

Read More

ฟ้าหลังฝน(กระหน่ำ)

เกิดเรื่องมหัศจรรย์ที่แคนาดา
วันหนึ่งตอนเดินทางจาก Downtown กลับบ้านกับ แขกที่่ชื่อ ฮูมัยล่ะ เกิดอาเพศวิปริต ลงรถบัสผิดป้าย โดยที่ไม่รู้ด้วยว่าผิดป้ายไปทางไหนเพราะขาขึ้นกะขาลงไปคนละเส้นทางกัน ทันใดนั้น...
ฝนก็เริ่มตกกะหน่ำ ขณะที่กำลังมึนงงและเริ่มเครียดกับแผนที่ และป้ายถนน โชคชะตาก็เล่นตลกให้ฟ้ากลั่นแกล้ง บันดาลให้ฝนตกลงมา
จากหยดเล็กๆ เริ่มหนักขึ้นเรื่อยๆ จนน้ำเจิ่งไปทั่ว คนสองสัญชาติ ต่างเพศ ต่างเมืองเริ่มมีเคืองกันว่าใครกันแน่ที่ถูก ต่างคนต่างชี้ให้ไปคนละทาง
จากที่เคยถ้อยทีถ้อยอาศัย หยวนๆกันไปเรื่อย กลับถูกความหนาวเหน็บจากสายฝน บวกกับความเหนื่อยล้าที่สะสมมาทั้งวันโจมตี จนหัวคิ้วเริ่มขดเข้ามาชิดกัน ปากเริ่มเบ้ อีโก้ของทั้งคู่ต่างทำงานอย่างเต็มระบบ ไม่มีใครยอมลดราวาศอกให้แก่กัน เดินวนไปมาคนละทิศคนละทาง ยิ่งเดินก็ต่างคิดว่าตัวเองถูก และอีกคนผิด เดินวนไปมาจนเนิ่นนาน ทั้งคู่เริ่มท้อ จวนเจียนจะยอมนอนตายลงบนแอ่งน้ำที่เจิ่งนองบนท้องถนน ปาฏิหาริย์ก็บังเกิด ฝนซาฟ้าเปิด เผยให้เห็นถึงแสงตะวัยสาดส่อง เมื่อมองไปทางตะวันตก พลันเห็นรุ้งพาดผ่าน จึ่งตัดสินใจให้สายรุ้งทั้งเจ็ดสีเป็นผู้กำหนดโชคชะตา เมื่อเดินตามเส้นทางสายรุ้งได้ไม่นานก็เข้าสู่เขตที่เรียกว่าใกล้บ้านมากๆจนทั้งสองจำเส้นทางได้และเริ่มคลับคล้ายคลับคลา นำไปสู่เส้นทางกลับบ้านในที่สุด


เว่อร์ไปมั้ย ?
มีรูปให้ดูนะ

Read More

แมว

แมวที่บ้าน ชื่อ โซเอะ (Zoey) เป็นแมวฉลาด ตัวใหญ่ อ้วนกลมน่ารักนุ่มนิ่มขนพอง แสนรู้จนน่ากลัว บางทียังคิดว่ามันพูดกับเรารู้เรื่อง วีรกรรมของแมวตัวนี้มีมากมาย เช่น ...

เปิดบานเฟี้ยมเองได้
เดินมาเรียกเวลาหิว แล้วพูดว่า "ม้าววว...ม้าววว..." มาจาก "ข้าววววว... ข้าวววว..."
ชอบมาเคาะประตูให้เปิดให้ ถ้าเปิดให้จะร้อง "แม๊ว หมิ๊ว " มาจาก " แต๊งกิ้ว"
แต่ถ้าไม่เปิดให้จะร้อง แม้วๆแบบกระแทกดุดันขึ้น "แง่ว" แปลว่า "ไอ้เลว เปิดเดี๋ยวนี้"
หรือถ้าเปิดให้ช้าจะหันหน้ามาหาแล้วกระเทกเสียงใส่ "แม้ว!" มาจาก "ไม่ได้เรื่องเลย ไม่ได้ดั่งใจ คนอะไรวะ"
แล้วก็จะชอบเข้ามาในห้องคนอื่น แสดงตัวว่าตัวเองเป็นเจ้าของห้องโดยการ ถูตัวเข้ากับทุกสิ่งที่อยู่ในห้อง
ไม่ว่าจะเป็น ขาเตียง ขาตั้งกล้อง ขาเก้าอี้ ขอบของทุกสิ่ง จนกระทั่งกระโดดไต่ขึ้นไปบนเตียงที่อยู่สูงๆ(ไต่บันไดขึ้นไปได้) แล้วไปเกลือกกลิ้งดั่งเป็นเตียง แล้วก็หันมาทำหน้ากระหยิ่มยิ้มย่องปานจะพูดกับเราว่า "เตียงมึงเลอะขนกูแล้ว คืนนี้มึงเป็นภูมิแพ้หายใจไม่ออกตายแน่ แล้วก็จะต้องย้ายออกไป ห้องนี้ก็จะเป็นของกูคนเดียว"
ฉะนั้นหลังจากมันเข้ามาแล้วก็ลูบๆให้มันรีบๆพอใจแล้วก็โยนออกไปจะได้ไม่เคยตัว แสดงให้มันเห็นว่าห้องนี้ใครใหญ่
ไม่ใช่จะมาเบ่งใส่กันได้ง่ายๆ

มันน่ารักจริงๆนะ เสียดาย โดนสปอลย์จนเสียแมว เป็นแมวเอาแต่ใจ เลยต้องดัดนิสัย เปิดประตูให้มันออกไปผจญโลกภายนอกตัวเดียวอยู่บ่อยๆ แล้วไม่เปิดให้มันกลับเข้ามาเวลาโดนมันตะโกนด่า "แง้วๆ" อยู่หน้าบ้าน

ดูหน้ามันสิ แสนรู้จริงๆนะ น่าฟัดมากด้วย

Read More

Downtown

หลังจากเข้าๆออก Downtown อยู่หลายวัน ก็ได้รูปมาจำนวนหนึ่งแต่จะมาแปะในนี้หมด มันก็รับไม่ไหวเลยไปโพสใน Facebook เอาไว้ก่อน
แปะที่นี่เป็นน้ำจิ้ม เดี๋ยวรอไปสมัคร Flickr ก่อนนะ จะได้ให้ลิงค์เข้าไปดู








อยากดูเพิ่ม??? ไปดูได้ที่ http://www.facebook.com/album.php?aid=174633&l=6cccf&id=589790649

Read More

บ้าน

ดูห้องไปแล้ว คราวนี้มาดูรอบๆบ้านกันมั่ง

click read more เพื่อดูต่อ

หน้าบ้าน เห็นอย่างนี้จริงๆแล้วพื้นรกโคตร

หญ้าก็ไม่ตัด ต้นไม้ก็ไม่เล็ม สายยางเกะกะเต็มพื้น

เจ้าของบ้านยังสะดุดหัวคะมำมาแล้ว

หลังบ้าน มีอ่างจากุ๊ซซี่ แบบอุ่นๆ แล้วก็กองไฟ ไว้ก่อ BBQ

ละแวกบ้านที่เงียบสงบ ปลอดภัย

Read More

อาหารวันนี้

หลังจากที่ได้ปรึกษากับปอมผู้น่ารัก ก็ได้เขียนรายการชอปปิ้งของชำขึ้นมา แล้วก็ไปไชน่าทาวน์ซื้อของมาเพียบจึงประเดิมด้วยการทำอาหารกินเองเลย ...





วันนี้ทำ "อุด้งผัดตับวิหกเพลิง" หรือ อุด้งผัดกับตับไก่ใส่พริกหยวก กินเป็นอาหารเย็น
กะจะทำให้เป็นผัดที่แฉะๆเล็กน้อย หอมๆกระเทียมหน่อยแล้วก็รสจัดจ้าน
วิธีทำ (ถ้ามีอะไรผิดช่วยแก้ด้วยน่อ เพื่อความอร่อยเพิ่มขึ้นในคราวหน้า)
หั่นพริกหยวก แครอท เห็ดฟาง
เอาลงไปผัดในกระทะที่ตั้งจนร้อนแล้วก็เทน้ำมันมะกอกลงไป
ผัดจนสุกใส่ซีอิ๊วขาว
แล้วก็สับกระเทียมเอากระเทียม 5 กลีบ (เยอะสะใจดีมาก)
ลงไปผัดด้วย
ตามด้วย โยนตับไก่ที่หมักกับซอสพริก และแม็กกี้ ลงไปทอดจนสุก (นานโคตร)
โยนเส้นอุด้งตาม คลุกเคล้าจนทั่ว เติมซีอิ๊ว ซอสพริก จนสีสวยน่ารับประทาน
เอาใส่จาน เสร็จแล้วว

แต่
ออกมาแล้วมันดัน แห้ง จืดแล้วก็ไม่หอมกระเทียมเลย
ทำอย่างไรวอนคนมีความสามารถช่วยที แต่ก็กระเดือกได้หมดนะ ออกมาเยอะมากนึกว่าจะกินไม่หมด
แต่สนุกดีทำอาหาร อยากทำบ่อยๆจะได้อร่อยขึ้นมาบ้าง

Read More

SUMMER FARMER's MARKET

ตลาดนัดชาวนา ตลาดนัดที่จัดขึ้นทุกวันเสาร์ในหน้าร้อน จะมีผักผลไม้ ชีส นม ขนมหวาน ผ้า ฯลฯ จากมือผู้ผลิต ซึ่งก็คือชาวนา มาส่งถึงมือผู้บริโภค โดยราคาก็ไม่ถูกนักแต่สิ่งที่ได้คือความสด สะใจ และอร่อยมาก... โดยขนมปังก็มีหลากหลายกว่าในซุปเปอร์นัก มีทั้งแป้งเสปลดท์ แป้งนู้น นี้นั้น มากมาย ผักก็มีเยอะมาก และสดจริงๆ ชีสก็เยอะ อร่อยมากด้วย มี ฮัมมัสด้วย ได้ลองกินฮัมมัสแล้ว อร่อยดีจริงๆ ซื้อมาเก็บไว้สามแพ็คเลย ฮัมมัสเป็นอาหารตะวันออกกลาง คือเหมือนถั่วบดผสมเครื่องเทศ เอาไว้จิ้มกินกับ แครกเกอร์ คล้ายชีส ในเรื่อง โซฮานก็ชอบกินฮัมมัส คนที่มาตลาดนี้ส่วนมากจะมากับหมา เพราะใกล้ๆมีสวน และทะเลสาบ Trout Lake มีหมาวิ่งเล่นเยอะมากกกกก คนก็จูงหมากันเยอะจริงๆ แวนคูเวอร์เป็นเมืองที่ทุกคนมีหมามาจูงให้คนอื่นลูบเล่น เสียใจที่เสาร์นี้เป็นเสาร์สุดท้ายแล้ว แต่จะมี winter market แทน แค่ย้ายไปที่อื่น คนขายส่วนใหญ่เหมือนเดิม จะตามไปกิน หึๆๆๆ

รูปตลาดบางส่วน

Read More

KUTAPIRA

วันนี้ไปเดินดูขบวนเทศกาล Parade of the Lost Souls เป็นเทศกาลที่จะโพสในบล็อกถัดไป แต่ไฮไลท์ที่ไปเจอคือ วงดนตรีคู๊ต่าปี๊หร้า วงเครื่องเคาะไสตล์ "แอฟโร-ละติน-ฯลฯ มากมายผสมกัน" ...
มีกัน ห้าคน ทุกคนสลับกันเคาะได้ทุกอย่าง เล่นสดได้มันส์มาก เร้าอารมณ์ มีเสน่ห์อย่างประหลาด melody จะนำโดน Soprano Xylophone ที่รวดเร็วสนุกสนาน ส่วนกลองชุดคอยคุมจังหวะได้สนุกมากๆ เป็นวงท้องถิ่น ของที่นี่มักจะเล่นตามงานต่างๆ เลยซื้อแผ่นมาเลย 20 เหรียญ ทำไมเปลืองอย่างนี้ เดือนนี้ใช้สตางค์ไปเยอะมาก อยากให้ไปหาดูตาม Youtube แต่เล่นสดมันส์จริงๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ มันส์กว่า Youtube อีก มันตีระนาดแบบไม่มองเลย รัวยิกๆๆๆๆ มันส์มาก ที่สำคัญที่สุด คนแก่สุดเกิดปี 87 ที่เหลือก็ไล่ๆกันไป จนอ่อนสุดเกิดปี 92 ประมาณนี้ โคตรเด็ก แต่คล่อง และเก่งโคตรๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ไปตามดูกันได้ http://www.kutapira.com/?page=bios หรือ http://www.youtube.com/watch?v=Bxby2XjH7ts&feature=related

Read More

อาหารการกิน

เจ้าของบ้านทำซากไก่งวงที่เหลือจากวันขอบคุณพระเจ้าให้กิน ในวันแรกที่มาถึง

หลังจากนั้นก็ไม่ทำไรให้แดกอีกเลย  ไม่เป็นไร ไปซื้อของมาทำกินเองก็ได้

เมนูวันที่ 1  หนมปังปิ้งกรอบๆ ทาเนยกระเทียมหอมฉุย กับ ซาลามี่ แฮม และสลัดผักหลากชนิด

วันที่สอง     หนมปังปิ้งกรอบๆ ทาเนยกระเทียมหอมฉุย กับซาลามี่ แฮม และสลัดผักหลากชนิด ทั้งวัน

วันที่สาม     หนมปังเริ่มไม่ปิ้งแล้ว ขี้เกียจ ไม่ทาเนยด้วย กับ แฮมเย็นๆ และสลัดผักหลากชนิดทั้งวัน

วันที่สี่          เริ่มเบื่อละไปซื้อไข่มา  กินไข่ยี ดิบๆ สุกๆ กับสลัดผักหลากชนิด อร่อย

วันที่ห้า        เช้าไข่ต้มกับสลัดผักหลากชนิด   เย็น ไข่ผัดทูน่า หนมปังป้ิงกรอบ กับสลัดผักหลากชนิด

วันนี้ก็คงจะไข่อีก กะจะทำไข่ข้น ซาลามี่ กับหนมปังปิ้งร้อนๆกับเนยกระเทียม ขี้เกียจเด็ดผักมาทำสลัดเพราะเหนื่อย ไม่มีแรงเด็ด

สงสารคุณไก่จังต้องมานั่งเบ่งไข่  ขอบคุณคุณไก่ทั้งหลาย

เอารูปไปดูเล่น

คุณไก่หลับกับลูกๆที่ไม่ได้ถูกเต๊าะไปกิน

Read More

เข้าเมืองครั้งแรก ไปกินซูชิ

วันศุกร์ที่ผ่านมาเจ้าของบ้านชวนกันไปกินข้าวในเมืองเป็นร้านซูชิบุฟเฟ่ต์ หัวละ 14.99

ได้แต่ซูชิห่วยๆ เศร้า แพงโคตร บนถนนก็มีแต่คนญี่ปุ่น จีน เกาหลี ก็ดีไม่รู้สึกว่ามาไกลบ้านเท่าไหร่

เลยถ่ายรูปมาให้ดูบรรยากาศในเมืองช่วงหัวค่ำให้ได้เห็นกันว่าเมืองเป็นยังไง

บนถนนปกติจะมีคนจูงหมาเยอะมาก ไม่รู้ทำไม หมาเยอะสุดๆ 

เยอะจนเหมือนรัฐบาลแจกหมาฟรีแล้วลดภาษีให้คนที่เลี้ยงหมาเลย

น่ารัก น่ากอด สวยงาม ทุกตัวเลย อยากถ่ายรูปทุกตัวเลยแต่พี่ฝ้ายเตือนไว้ไม่ให้ถ่ายรูปเยอะเดี๋ยวถูกจับ

พิพิทธภัณฑ์ศิลปะ 

แยก Robsons กับ Burrard มี ร้านขายซีดีใหญ่มาาก HMV สีชมพูๆ

จากซ้าย บริอ๊านน่า  ฮูไมร่า  แช   อัด  ในร้านซูชิบุฟเฟ่ต์ที่รู้สึกเหมือนโดนหลอกว่าเป็นซูชิ

เพราะทุกคนในร้านซูชิ พูดภาษาจีน ทำไมไม่ไปเปิดร้านอาหารจีนกันฟระ 

สังเกตมาทุกร้านเและ ร้่านซูชิทุกร้านเลย คนขาย พนักงาน และกุ๊ก พูดจีนกันขวักไขว่

แต่ไม่มีร้านอาหารจีนในเมืองเท่าไหร่เลย ส่วนร้านซูชิมีเยอะมาก เยอะกว่าวัดในอยุธยาอีก เยอะกว่าเซเว่นในกรุงเทพ บ้าไปแล้วที่แย่กว่านั้นคือ กว่า 50% เป็นร้านที่เปิดโดยคนจีน เวร ทำไมไม่ไปเปิดร้านอาหารจีนวะ

Read More

ห้องนอน

เตียงพร้อมกระจกช่วยเพิ่มความ กว้างลวงตาทางจักษุ (visual enlargement illusion)(มั่ว)

มีตู้เสื้อผ้ากั้นโดนผ้าม่านอยู่ด้านล่างเตียง

มองอีกมุมหนึ่ง

โต๊ะทำงานเล็กๆ พร้อมชั้นวางของน่ารัก

ห้องนอนนี้ อบอ้าวในฤดูร้อน หนาวเย็นในฤดูหนาว 

Read More

เดินทาง!

ภาพลำดับเหตุการณ์การเดินทาง

gate ที่แออัดมีแต่คนนั่งเล่น DS เยอะมากสิบกว่าคนเห็นจะได้

ขึ้นลำนี้ ดูบึกบึนแข็งแรงอบอุ่นดี

บ๊ายบายสุวรรณภูมิ บ๊ายบายทุกคน บ๊ายบายภูมิอากาศแถบเส้นศูนย์สูตร บ๊ายบายการเมืองเน่าเฟะ 

เทพเจ้าหนูทอง คอยอวยพรนักท่องเที่ยวที่มาถึงสนามบินที่ไต้หวัน

ห้องเปลี่ยนผ้าอ้อมเด็ก คิตตี้

แวะลองของท้องถิ่นก่อนขึ้นเครื่องต่อไปแวนคูเวอร์  อย่าได้ลองนะครับ เบียร์ไต้หวันรสชาตแย่โคตร

แล้วก็ตบด้วยบะหมีเนื้อตุ๋นรสแซบ (ป้ายเขียนว่าอย่างนี้จริงๆนะ) 

อร่อยมาก เส้นเด้งหนุบเหนียว สู้กับฟันเราได้อย่างสนุก เส้นยาว ซู้ดได้อย่างเมามัน

เนื้อเปื่อยสะใจแต่ไม่ถึงกับเละ พอมีส่วนให้เคี้ยวได้แบบเข้าเนื้อ รสชาดเข้มจริงๆ หมักมาดีตุ๋นเข้าที่

น้ำซุบคือสุดยอดของชามนี้ครับ เข้ม ข้น ได้แบบเข้มถึงใจมาก แถมเผ็ดได้พอดีๆไม่มากเกิน นึกถึงต้มเนื้อตุ๋นที่ใส่พริกเผาจีนกับ น้ำมันงาแบบเข้าเนื้อ เทพมากๆถ้าขากลับได้ไปแวะจะกินอีกรอบ

สนนราคาชามนี้ ประมาณ สามเหรียญ US คุ้มค่าเลยทีเดียว

เสียดายที่ เสี่ยวหลงเปา หมดไม่งั้นจะสั่งมากินด้วย

ฮ้าาา ถึงซะที นอนเกือบแปดชั่วโมงบนเครื่อง immigration ผ่านแบบสบายๆ แล้วก็ขึ้นแท็กซี่เข้าที่พักจัดกระเป๋าอีกสองชั่วโมงจัดห้องใหม่ด้วย แล้วก็นอน ตอนตีสองที่นี่ ตื่นเจ็ดโมงครึ่งเฉย

Read More

สู่แคนาดา

วันที่ 15 ตุลาคม เป็นวันที่เดินทางสู่ เมืองแวนคูเวอร์ ประเทศแคนาดา

มุ่งหน้าไปเรียน Foundation of Visual Arts and Design 1 ปี หลังจากนั้นก็จะต่อ คอร์ส 3D Animation and Visual Effects อีก หนึ่งปี และถ้าเป็นไปได้จะหางานทำให้ได้ที่แคนาดา อีกหลายๆปี

ฉะนั้นจะต้องขยันสุดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เพื่อเป้าหมายที่ยิ่งใหญ่ คือการหลีกหนีลี้ภัยจากปัญหาวุ่นวายที่บ้านเกิดเมืองนอนไปยังประเทศที่สามที่สวยงาม(แคนาดา) เปี่ยมไปด้วยปลาซาวม่อน (มีเยอะแต่ก็แพงอยู่ดีอ่ะ ซีกละ 20 กว่าเหรียญ) อุดมไปด้วยหมี (หมีของจริงๆนะแบบหมีกริ๊ดหลี้) 

จนประเทศสงบสุข อุดมไปด้วยคนดีมีคุณธรรมมาปกครองบ้านเมืองจึงจะกลับเพื่อมาช่วยพัฒนาชาติต่อไป

ด้วยอุดมการณ์อันยิ่งใหญ่นี้เอง จึงต้องจากครอบครัว เพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ และแฟนที่น่ารัก มายังแดนไกลตามลำพัง...

รูปเหล่าคนที่มาส่งมี ปอม แอน ดุ๊ก

พี่ฝ้าย กับอาม มาช้าไปเป็นช่วงยุ่งๆเลยไม่ได้ถ่ายรูปเลย

Read More